W sterownikach PLC firmy Delta Electronics występują rejestry indeksowania umożliwiające odczyt lub zapis wartości do rejestru o adresie przesuniętym o wartość indeksu. Jest to szczególnie pomocna funkcja zarówno podczas wykonywania operacji zapisu i odczytu wartości w kolejnych rejestrach, wyszukiwania rejestru o największej lub najmniejszej wartości, oraz pracach na rejestrach o adresach wynikających z kolejności wykonywanych przez program instrukcji.

Dla sterowników serii Slim występuje 16 indeksów (E0-E7 oraz F0-F7).

W sterownikach modułowych serii AH500 jest ich 32 (E0-E31).

Aby prawidłowo zapisać adres rejestru z wykorzystanym indeksowaniem należy po adresie rejestru dodać znak „@” i nazwę indeksu: np. D0@E0

Na rysunku 1 przedstawiono przykładowy fragment programu, w którym po spełnieniu odpowiednich warunków zapisywane są wartości we wskazanych przez indeksy rejestrach.

Zgodnie z programem odpowiednio dla załączonego:

• M0 uzyskamy zapis wartości 5 do rejestru D0 przesuniętego o wartość E0=10 czyli D10. Po tej operacji D10=5.
• M1 uzyskamy zapis wartości 5 do rejestru D0 przesuniętego o wartość E0=20 czyli D20. Po tej operacji D20=5.
• M2 uzyskamy zapis wartości 15 do rejestru D0 przesuniętego o wartość E1=30 czyli D30. Po tej operacji D30=15.
• M3 uzyskamy zapis wartości 15 do rejestru D0 przesuniętego o wartość E1=40 czyli D40. Po tej operacji D40=15.

Na rysunku 2 przedstawiono fragment programu do zapisu kolejno próbkowanych współrzędnych pozycji. Próbkowanie odbywa się na zbocze narastające M10. Po jego wystąpieniu zostaje zwiększona wartość wskaźnika E0 od którego zależy miejsce zapisu współrzędnych X i Y punktu.

zapisane_X jest w tym przykładzie zmienną globalną o adresie D2000, zapisane_Y natomiast jest zmienną globalną o adresie D2002.

Taki sposób zapisu danych da następujący efekt

D2000 – współrzędna X pkt 1

D2002 – współrzędna Y pkt 1

D2004 – współrzędna X pkt 2

D2006 – współrzędna Y pkt 2

D2008 – współrzędna X pkt 3

D2010 – współrzędna Y pkt 3

itd.

Dla zabezpieczenia przed przepełnieniem rejestrów zapisu ustawione zostały granice dla narastania wartości indeksu. W tym przykładzie jest to wartość 3996 co oznacza że ostatni zapis wykona się w D5992 dla współrzędnej X oraz D5994 dla współrzędnej Y ostatniego punktu. Po dalszych próbach próbkowania zostanie wygenerowany alarm ALM_za_duzo_punktow.

Na rysunku 3 przedstawiono fragment programu do sprawdzania maksymalnej i minimalnej wartości współrzędnej Y spośród rejestrów z przykładu nr 2. Na zbocze narastające M20 zostaje załączone porównanie aktualnej wartości maksymalnej i minimalnej z aktualnym rejestrem wskazanym przez E0. Odpowiednie zapętlenie wywołania M20 spowoduje sprawdzenie wartości od D2002 do D5994 co czwarty rejestr i zapisanie wartości do max_Y i min_Y. Po sprawdzeniu wszystkich rejestrów dla potwierdzenia zostanie załączony bit M19.

Na rysunku 4 przedstawiono fragment programu do zapisywania rejestrów tą samą wartością. Na zbocze narastające M20 zostaje załączone zapisywanie wartości 996 do aktualnego rejestru wskazanego przez E0. Odpowiednie zapętlenie wywołania M20 spowoduje zapis 996 od D0 do D996 co czwarty rejestr. Po zapisie wszystkich rejestrów dla potwierdzenia zostanie załączony bit M19.

Na rysunku 5 przedstawiono fragment programu sterownika 10 MC do ruchu w interpolacji liniowej przez kolejne punkty zapisane w rejestrach:

D100 – współrzędna X pkt 1

D102 – współrzędna Y pkt 1

D104 – współrzędna X pkt 2

D106 – współrzędna Y pkt 2

D108 – współrzędna X pkt 3

D110 – współrzędna Y pkt 3

itd.

Przejazdy na poszczególne pozycje zostaną zatrzymane dla pierwszej wartości współrzędnej X = 0.00.19.

Opublikowano: 15 stycznia 2018

Inteligentna funkcja FTC (ang. fuzzy temperature control), bazująca na algorytmie logiki rozmytej, pozwala w prosty sposób regulować nagrzewanie układu, tak by osiągnąć pożądaną zadaną wartość temperatury. Funkcja ta jest dostępna w sterownikach serii SLIM: SA2, SX2 oraz SE, a jej główną przewagą w stosunku do regulacji typu PID jest znacznie ograniczona ilość zmiennych, które należy wprowadzić dla poprawnego działania algorytmu.

Temperatura zadana i mierzona podawane są w granicach 0.1 – 500.0 °C (wartości wpisuje się jako WORD od 1 do 5000).

Wartość podawaną w S3 stanowią parametry, które zajmują 7 kolejnych rejestrów. Ustawień dokonujemy zgodnie z poniższą tabelą:

Wartość wyjściowa obliczana jest w zakresie 0 ~ (czas próbkowania x 100).

Parametrami znacząco wpływającymi na jakość pracy regulatora są: czas próbkowania oraz rodzaj nagrzewania. Filtr warto załączyć przy dużych fluktuacjach mierzonej temperatury, jednakże do poprawnego działania algorytmu, przy stabilnym odczycie, nie jest potrzebny.

Czas próbkowania

Zaleca się, by jego wartość ustawić tak, aby była dwukrotnie większa niż częstotliwość odczytu temperatury z czujnika. W przypadku zbyt wolnego nagrzewania można próbować zmniejszyć czas próbkowania, by układ szybciej reagował na zmiany temperatury – może to jednak prowadzić do zwiększenia przeregulowania i większych fluktuacji w stanie ustalonym.

Sposób nagrzewania:

Domyślnym trybem nagrzewania jest „normalne nagrzewanie”, które zostanie załączone przy braku wyboru bitów 2-5.
Jeśli podczas obserwacji układu nagrzewanie odbywa się zbyt wolno, należy wybrać wolniejszy sposób nagrzewania. Analogicznie, gdy układ osiąga temperaturę zbyt szybko trzeba ustawić tryb szybszy względem obecnie wybranego, by zmniejszyć prędkość nagrzewania.

Podsumowując, funkcja FTC w prosty sposób steruje regulacją nagrzewania, dając przy okazji jedynie kilka do kilkunastu kombinacji, które mogą sprawdzić się w aplikacji.

W porównaniu do sterowania PID znacząco ograniczono liczbę zmiennych oraz poprawiono odporność algorytmu na zmienne warunki pracy. Dzięki temu blok FTC może być z powodzeniem stosowany we wszelakich projektach grzewczych, widocznie skracając czas i ułatwiając proces strojenia układu.

Opublikowano: 21 stycznia 2017